Koło Gospodyń Wiejskich w Kuropatniku

Położenie

Kuropatnik znajduje się w podsudeckiej części Dolnego Śląska, w powiecie Strzelińskim, w odległości 10 km na południowy wschód od Strzelina. Inne pobliskie miejscowości należące do parafii Kuropatnik to: Gościęcice Górne (1 km), Biedrzychów (3km), Głęboka Śl.( 4km), Muchowiec (3,5km). Po przejechaniu kilku kilometrów, kierując się na trasę Strzelin-Przeworno, każdy zwróci uwagę na ciąg pagórków i wzniesień widocznych od prawej strony drogi czyli Wzgórza Strzelińskie. Ten niewielki region urzeka swym specyficznym urokiem stworzonym przez naturę i wielowiekową działalność człowieka.

Przewodnik

Kuropatnik, wraz z kolonią Kaczerki są miejscowością atrakcyjną ze względu na swoje położenie i czysty klimat. Przechodzą cy przez wieś zielony szlak turystyczny prowadzi do Nowoleskiej Kopy (szczyt z wieżą widokową 291 m), jak również na Gromnik (szczyt z ruinami wieży widokowej i restauracji oraz niedawno odkryte ruiny najstarszego kościoła katolickiego w Polsce ). Obierając kierunek na Gościęcice po obu stronach drogi można obejrzeć ciekawe, pod względem krajobrazowym wypełnione wodą dwa wyrobiska po nieczynnych od 1939r kamieniołomach granitu. Struktura tego granitu jest podobna do granitu Strzelińskiego. Mówi się też o istnieniu kamieniołomów kwarcu. Przylegające lasy ze względu na bogactwo jadalnych grzybów (opieńki, kozaki, podgrzybki, maślaki,prawdziwki) i owoców leśnych ( maliny , jeżyny, jagody), regularnie odwiedzane są przez mieszkańców i turystów. Kompleksy leśne w pobliżu Kuropatnika, to lasy wielogatunkowe z przewagą świerka, sosny i modrzewia z domieszką drzew liściastych ( buk, dąb,grab). Podczas spacerów obrzeżem lasu możemy podziwiać wspaniały krajobraz.

Geografia i Geologia

Klimat Wzgórz Strzelińskich, również Kuropatnika zawiera cechy Podgórza Sudeckiego, kształtowany pod wpływem tych samych mas powietrza, jakie wpływają na układ pogody w całej Polsce. Rejon Wzgórz Strzelińskich jest chłodniejszy od niziny Wrocławskiej, a co za tym idzie okres wegetacji jest o 10 dni krótszy i zaczyna się w pierwszej połowie kwietnia.

Głównym składnikiem podłoża geologicznego występującego w Kuropatniku i jego okolicach jest granit. Wzniesienia wokół miejscowości są częścią składową dużego masywu granitowego rozpoczynającego się w Czechach, wznosząc się stopniowo do okolic Strzelina. Okolice Kuropatnika od strony Gościęcic i Jogłowej posiadają najuboższe gleby gdyż granit i inne skały krystaliczne i metamorficzne nie gromadzą wód opadowych. W wielu miejscach można spotkać kamienie półszlachetne nadające się do obróbki jubilerskiej (np. kryształ górski).

Historia

Śledząc historię Kuropatnika, pierwsza wzmianka o osadzie sięga roku 1264. Należał on wówczas do posiadłości kamesa Radosława II zwanego Drzemlikiem. W 1310 r. osada dostała dokument lokalizacyjny, który nadał prawa wsi. W 1322r. kolejni właściciele, rycerz Racław i Myślibór sprzedali wieś mieszczanom strzelińskim. Wieś zamieszkiwana była przez ludność polską. Dopiero od połowy XIII wieku następował powolny napływ mieszkańców z Niemiec i z mniejszej części z Czech. Ze względu na pobliskie złoża gliny, wieś sławiła się z licznych warsztatów garncarskich. Od 1328r. została własnością klasztoru Klarysek ze Strzelina. W tamtych czasach wspomina się o potoczkach i strumykach wypływających spod zboczy pasma Wzgórz Strzelińskich, które żłobiły dość głębokie doliny, oraz poruszały dwa młyny wodne w Kuropatniku do 1850r. (obecnie nie mające znaczenia gospodarczego). Przed wiekami niemal wszystkie strumienie były poprzegradzane specjalnymi tamami, tworzącymi stawy do hodowli karpi. W końcu XVIII w. na terenie Wzgórz Strzelińskich było jeszcze 112 stawów. Jednak w skutek stale pogłębiającego się stale deficytu wody prawie wszystkie zostały osuszone w połowie XIX w. W wyniku wojny trzydziestoletniej(1618-1648) wieś poniosła wielkie straty materialne. Ciągły przemarsz wojsk, pożary, rabunki oraz wycięte okoliczne lasy spowodowały nieodwracalne straty. W 1761 Kuropatnik podobnie jak i okolica dostał się pod panowanie pruskie. W latach dwudziestych i trzydziestych XIX w. zwiększała się ilość mieszkańców, osiedlali się tu koloniści czescy. W okresie między wojennym wieś słynęła z dużej ilości placówek handlowo-gospodarczych oraz usługowych. Najsłynniejsza restauracja i pijalnia piwa mieściła się na wzgórzu tal zwanego “góra Rajherta”. Tu co sobotę wszyscy spotykali się na hucznych zabawach. Zachowane zabudowania we wsi pochodzą z przełomu XIX i XX w. a nawet i starsze. Tu był Urząd Gminy, poczta, piekarnia,kino,jak również szkoła kaplica. W1932 r. wybudowano kościół wyznania ewangelicko-reformowanego, a w 1937 r. wybudowano dodatkowo nową szkołę.

[bazowano na treści z Przewodnika po Ziemi Strzelińskiej]